فایده های دارویی زنجبیل‏

فواید: خوردن آن، خارج‏کننده رطوبات مغز و حلق، جهت فالج، یرقان، ضعف آلات بول، اسهال ناشى از فاسد بودن غذا، تسکین تشنگى

با نبات و کندر جهت رفع ضررهاى میوه‏هاى تازه

با زرده تخم‏مرغ نیم‏برشته جهت زیاد کردن منى و غلظت آن

در دهان گذاشتن آن براى رفع تشنگى

مالیدن آن جهت تقویت اعضا، کزاز، بواسیر، ورم

ضررهای زنجفیل : حلق

اصلاح کننده آن: عسل، روغن بادام.

برگرفته از نرم افزار طبیعت و درمان

در آن جا جامی بنوشانندشان که آمیخته با زنجبیل باشد.(انسان/ ۱۷)

نام قرآنی:زنجبیل

نامهای متداول: فارسی: زنجبیل شنکلیل؛ عربی: زنجبیل، زنجفیل، جنزبیل، زنزبیل؛ اردو، هندی، کشمیری، پنجابی: سونته، اَدَرک؛ سانسکریت: اردرکم، سرینجبر، بنگالی: آدا؛ تامیلی: اینجی؛ مراتی: آل؛ گجراتی: ادو؛ ملیالمی: اینچی؛ انگلیسی:ginger، فرانسوی:gingembre؛ آلمانی:Zingiberi, Ingwer؛ یونانی:zingberis اسپانیایی:jengibre؛ ایتالیایی:zenzero؛ روسی:imbir لاتینی: zingiber

نام علمی:Zingiber officinale (از تیره زنجبیلZingiberceae)

اشاره قرآنی:

“ویسقون فیها کاساً کان مزاجهازنجبیلاً.” (انسان/ ۱۷)

در آن جا جامی بنوشانند شان که آمیخته با زنجبیل باشد.

در این آیه خداوند به اهل بهشت وعده فرموده که به پاداش کارهای نیکویشان در دنیا به آنان شرابی می نوشاند با طعم زنجبیل. در تفسیر مظهری آمده که اعراب علاقه زیادی به زنجبیل داشتند لذا خداوند بنابر ذائقه آنان چیزی وعده فرمود. مولانا مودودی می نویسد: اعراب عادت داشتند زنجبیل را با آب نوشیدنی خود بیامیزند.

زنجبیل که نام علمی آن “زنجیبر افیسینال” است گیاهی بومی هندوستان می باشد و اعراب در روزگاران قدیم زنجبیل یا بس (خشک) (سونته) را از هندوستان وارد می کردند. کلمه عربی زنجبیل گویا مشتق از کلمه سانسکریت “سرینجبر” باشد. مولانا سید سلیمان ندوی گفته است “برای ما (هندیان) نهایت افتخار است که چند کلمه ای از سرزمین ما سعادت راه یافتن به قرآن مجید را پیدا کرده است. شکی نیست که در رابطه با بهشت خداوند نام سه گیاه معطر سرزمین ما (هندوستان) در قرآن مجید آمده است. و این سه عبارتند از مِسک، زنجبیل و کافور.” و بنا به گفته مولانا ندوی این سه کلمه به ترتیب از سه کلمه هندی مُشک، سرنجورا (جرنجبرا) و کارپورا (کاپور) مشتق شده است. او نیز نوشته است که سوای زنجبیل و کافور، کلمه طوبی نیز مشتق از کلمه توپا در زبان سانسکریت می باشد.

زنجبیل هندى‏
فواید: هضم‏کننده غذا، دفع یرقان و اسهال، درد مفاصل/ خوردن آن جهت دفع بلغم‏هاى چسبیده به دیواره دستگاه گوارش، درمان ریزش بول، کم کردن چربى خون، درمان بعضى از انواع فشار خون/ ۴ تا ۸ گرم نیم‏کوب شده آن را در نیم لیتر آب بجوشانید و در طول روز آب آن را بنوشید براى درمان سرماخوردگى‏هاى سخت، بادشکن، محرک، اشتهاآور، تقویت‏کننده بدن، مقوى هوش و حافظه و معده، ضد نفخ، گرم‏کننده، کاهش بادهاى غلیظ معده و روده/ آن را ساییده و با تخم‏مرغ یا تخم کبوتر نیم‏پز مخلوط نموده و بخورید جهت بارورى در زنان/ آن را با خولنجان و مغز پسته بکوبید و بخورید براى تقویت نیروى جنسى/ آن را بسیار نرم بسایید با کمى گلاب مخلوط نموده و در آفتاب بر کمر بمالید و ماساژ دهید براى درمان سستى کمر ناشى از شهوت‏رانى زیاد/ آن را بسیار نرم‏

بسایید و کمى از آن را در چشم بکشید جهت جلوگیرى از آبریزش چشم، رفع شبکورى و لک سفید چشم/ مالیدن پوست آن با سرکه جهت تسکین دردها و دفع سموم/ مضر: دماغ، کلیه، بسیار دیر هضم.

زنجبیل شامى‏
فواید: خوردن آن، مقوى قلب، رفع مالیخولیا، ترس، اندوه/ ۵۰ گرم از آن را نیم‏کوب نموده و در یک لیتر آبجوش دم کنید و آب صاف کرده آن را با عسل شیرین نموده و روزى ۴ تا ۵ فنجان در طول روز بنوشید جهت کاهش گاز و نفخ، تقویت‏کننده عمومى، نرم‏کننده سینه، ضد کرم شکم، قابض، مقوى دهانه معده و هاضمه و مثانه و نیروى جنسى، درمان وبا، سل، تب مالاریا، التهاب لوله‏هاى گوارش و برونشیت، رفع اسهال ساده و خونى، دفع درد گوش و دندان و دردهاى ناگهانى موضعى/ خوردن آب دم‏کرده آن مخلوط با کمى سرکه براى رفع آثار سموم جانوران گزنده و سایر سموم سرد/ چکاندن آب دم‏کرده آن در گوش براى رفع صدا در گوش/ بخور آن بر رحم جهت گشودن حیض/ مضر: گرم مزاجان، زیاد مصرف کردن آن مفسد خون و محرق منى و قطع‏کننده باه مصلح آن: سرکه، مکیدن انار ترس/ مالیدن آن جهت نیکویى رنگ صورت